"ในป่ามีเงินเป็นล้านก็ไม่รู้จะเอาไปทำอะไร...
จะมาขอซื้อข้าวห่อละหมื่น น้ำขวดละแสนกูก็ไม่ขายหรอก.."
เป็นข้อความที่ผมได้ยินจากปาก ณรงค์ อาสาในพื้นที่ท่านหนึ่งที่ผมร่วมทีมขึ้นดับไฟด้วยในวันที่ 3 มีนาคม ที่ผ่านมา...
เเต่เมื่อดูภาพนี้เเล้ว...ท่านเห็นอะไรไหมครับ
"น้ำขวดละแสนกูก็ไม่ยอมขาย....." เเต่พวกเขากลับยอมสละน้ำน้ำเพื่อดับไฟลามขอนเพื่อป้องกันการปะทุขึ้นอีกครั้ง มันช่างให้ความหมายได้ลึกซึ้งเหลือเกิน
อีกไม่กี่วันจะถึงนี้ก็ครบรอบสองเดือนที่พวกเขาได้โลมรันกับไฟที่เกิดจากอำนาจเงิน เเละนับมือผู้หิวเงินเเล้วล่ะครับ เเต่กระนั้นก็ยังปราบลงไม่ได้เพราะไม่มีภาครัฐหน่วยงานใดเข้าไปช่วยเหลือเลยจะมีก็น้อยนิดไม่กี่สิบคน สงสัยจะเกรงอำนาจเงินกันหมด
ล่าสุดก็เล่นกันเป็นงูกินหางเลยครับ จุดเเล้วตามดับได้ จุดใหม่อีก..ดูเหมือนพวกเขากำลังอยากจะเอาชนะพวกเรา พวกอาสาตัวน้อย ผู้ที่ไร้ซึ่งอำนาจเงิน เเต่เปี่ยมไปด้วยหัวใจอันหาญกล้าที่จะพิทักษ์ไว้ซึ่งผืนป่าต้นน้ำเกรดเอผืนนี้ มาเอาใจช่วยกันครับ
ผู้อ่านลองคิดดูนะครับ ถ้าเราไม่มีป่าเเล้วเราจะอยู่กันยังไง....โลกจะอยู่ยังไงบ้าง เราเอามาจากธรรมชาติมากี่พันปีเเล้ว ถึงเวลาหรือยังที่เราจะลุกฮือขึ้นมาเพื่อปกป้องพวกเขา ปกป้องป่าของพวกเราทุกคน !!!
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น